Hoera, het is weer vakantietijd. Alhoewel, ik ken genoeg mensen die hem met veel plezier zouden overslaan. Weken lang zich vervelende kinderen in en om het huis of de tent op de camping is niet voor iedereen een leuk vooruitzicht. En weer de vraag over wie de kat te eten geeft zodat ze niet naar het asiel hoeft. Om nog maar te zwijgen over het nalopen van de - inmiddels verouderde - checklist van campingspullen. Hadden we het lek in dat ene luchtbed nu wel of niet meteen gedicht vorig jaar?

Maar als dan eindelijk alles geregeld is, de koffers gepakt zijn en de gps op zoek gaat naar de satelliet kan de vakantie eindelijk beginnen. Eenmaal onderweg moet je je bedwingen om toch nog even te synchroniceren met de mailbox op je werk en niet meer te reageren op de sms-jes van collega's. Maar naarmate de vakantiereis vordert vallen steeds meer beslommeringen van je af.

Althans, dat wens ik iedereen van harte toe zodat je open kunt staan voor nieuwe ervaringen. Hoe zou dat gaan, die auto op de boot naar Engeland? Wat? Moeten al die vrachtwagens mee met dezelfde boot als wij? Komt dat wel goed? Jazeker, het kwam allemaal goed. Is dat Engeland al of is het de kustlijn van Bretagne? Kijk nou, dat zijn ze dus, de krijtrotsen van de Engelse kust. Wat een geweldig gezicht!

Tijd genoeg, we rijden de route die langs Stonehenge loopt. Een bijzonder monument, in het echt kleiner dan op de foto lijkt en wat zou het ware verhaal erachter nu precies zijn? Je voelt de magie en ziet die mensen van toen hun rituelen beleven... Wij mogen er vandaag alleen in een grote cirkel omheen lopen omdat we anders stukjes steen als souvenir mee naar huis nemen. Zou ik ze allemaal een uurtje weg kunnen sturen om even helemaal alleen te versmelten met dit stukje wondere mystiek? Het gaat 'm niet worden, vrees ik...

Verder naar Cornwall dwars door het unieke Engelse landschap. Ook hier ademt het landschap de verhalen van Arthur, Merlijn en die koene ridders van weleer. Letterlijk zelfs voelen we de mists of Avalon als we neerkijken op de ruïne van wat misschien wel het kasteel is geweest waar koning Arthur werd geboren. Het maakt de plaatselijke middenstand allemaal niet veel uit, zij verdienen vandaag de dag nog prima aan al die mythen en legenden.

Een eind verderop bezoeken we het Museum of Witchcraft. We merken al gauw dat het niet bij één bezoek zal blijven, zoveel is hier te zien en te beleven. We worden ons ervan bewust dat de hekserij in Engeland diep geworteld is. En krijgen haast spontaan de behoefte om een ritueel te vieren.

Genoeg plaatsen in Engeland waar dit kan trouwens. Prachtige landschappen en woeste natuur, met nog vele magische overblijfselen uit het verleden. Ze boffen er maar mee, die Engelse paganisten, met de vele steencirkels die er nog zijn te vinden.

Maar terug in Nederland - en nog in de goede (vakantie)stemming, valt er ook genoeg te vinden wat het paganistische hart sneller laat kloppen. En dat op plaatsen waar je het niet zomaar zou verwachten. Het gaat er vaak om of je er oog voor hebt en er voor wilt openstaan. En ja, daarvoor is die vakantietijd wel weer heel geschikt...